Isang gabi ay nanaginip ako. Isa iyong kakaibang panaginip. Inaral ko ang kahulugan pero hindi ko ito babanggitin dito. Hanapin nyo ang mga sagot sa inyong mga sarili. Malalim, malungkot at madilim na panaginip ang aking naranasan ng gabing iyon. Salamat na lamang at ako ay nagising. Agad kong sinulat ang panaginip ko. Hindi ko maikwento ng eksakto gaya ng aking nasaksihan. Mahirap kasi nababalutan ako ng takot noong ako ay nagising. Ang mga ito na lamang ang aking naalala...
TAONG LOBO
Natagpuan ko ang sarili ko
Nakatanaw sa anyong tubig na mata
Biglang nagbago ang anyo ng aking sarili
Ang aking mga laman ay naging gaya ng isang lobo
Nagwala ako. Ang tinig ko ay sumigaw.
Tapos ay biglang pumayapa. Natameme ang langit.
Pagtalikod ko ay naroon ang isang nayon.
Tumakbo ako ng sobrang tulin para makarating doon
Uhaw na uhaw ako sa dugo at hayok sa karne
Gutom ako. Nais ko ay hilaw at sariwang laman.
Nakarating ako sa nayon. Tumutulo ang aking laway.
Wala akong mahanap na buhay na laman
Ang naroon lamang ay bangkay ng isang babae
Isa siyang kilalang tao. May nunal sa pisngi bandang ilong
Nakita ko rin ang bangkay ng ibang tao
Hindi ko sila makain sapagkat naaagnas na
...ang kanilang mga laman. Puno ng uod ang mga utak.
Wala akong matagpuang puso sa kanilang mga dibdib.
Kilala ko silang lahat pero hindi ko matukoy ang mga ngalan.
Basta ang alam lang ng persepsyon ko ay mga cancer sila ng lipunan.
Nawala ang gutom na nararamdaman ko. Nandiri ako sa namalayan ko.
Sa halip ay nagsuka ako. Ang aking sinuka ay mga binhi.
Tumanaw ako sa langit. Nakita ko ay mga dugo.
Umiiyak ang kaluluwa ng mga nasa impyerno.
Diniligan ng luha kong mula sa matang natakot ang mga binhi.
Nagsilakihan sila at naging mga rosas na pula, asul, dilaw at puti.
Tila mga kulay ng watawat ng Pilipinas.
Dahan-dahang sumikat ang araw
Sa pagdampi ng araw ay naging abo ang mga bangkay.
Sa pagdampi sa aking laman ng sikat ng araw
ay bumilis ang tibok ng puso ko.
Tumakbo ako ng mabilis...at sobrang bilis pa.
Hinanap ko ang anyong tubig na natanaw ng mata ko kanina
Nahanap ko na. Dahan-dahan akong sumulyap
Pagtanaw ko sa anyong tubig ay dumilat ako.
Nagkamalay na ako.
Panaginip lamang pala.
Isang napakalalim na panaginip.
_wakas!
Isa lamang ito sa mga kakaibang panaginip ko. Alam kong mas kakaiba pa ang sa iyo. Marami pang ibang panaginip na may saysay at ang iba naman ay wala. Ikaw na din ang humusga kung may saysay o wala. Tara at matulog ulit. Madilim na madilim na gabi.. Magandang gabi sa malungkot na mundo...
TAONG LOBO
Natagpuan ko ang sarili ko
Nakatanaw sa anyong tubig na mata
Biglang nagbago ang anyo ng aking sarili
Ang aking mga laman ay naging gaya ng isang lobo
Nagwala ako. Ang tinig ko ay sumigaw.
Tapos ay biglang pumayapa. Natameme ang langit.
Pagtalikod ko ay naroon ang isang nayon.
Tumakbo ako ng sobrang tulin para makarating doon
Uhaw na uhaw ako sa dugo at hayok sa karne
Gutom ako. Nais ko ay hilaw at sariwang laman.
Nakarating ako sa nayon. Tumutulo ang aking laway.
Wala akong mahanap na buhay na laman
Ang naroon lamang ay bangkay ng isang babae
Isa siyang kilalang tao. May nunal sa pisngi bandang ilong
Nakita ko rin ang bangkay ng ibang tao
Hindi ko sila makain sapagkat naaagnas na
...ang kanilang mga laman. Puno ng uod ang mga utak.
Wala akong matagpuang puso sa kanilang mga dibdib.
Kilala ko silang lahat pero hindi ko matukoy ang mga ngalan.
Basta ang alam lang ng persepsyon ko ay mga cancer sila ng lipunan.
Nawala ang gutom na nararamdaman ko. Nandiri ako sa namalayan ko.
Sa halip ay nagsuka ako. Ang aking sinuka ay mga binhi.
Tumanaw ako sa langit. Nakita ko ay mga dugo.
Umiiyak ang kaluluwa ng mga nasa impyerno.
Diniligan ng luha kong mula sa matang natakot ang mga binhi.
Nagsilakihan sila at naging mga rosas na pula, asul, dilaw at puti.
Tila mga kulay ng watawat ng Pilipinas.
Dahan-dahang sumikat ang araw
Sa pagdampi ng araw ay naging abo ang mga bangkay.
Sa pagdampi sa aking laman ng sikat ng araw
ay bumilis ang tibok ng puso ko.
Tumakbo ako ng mabilis...at sobrang bilis pa.
Hinanap ko ang anyong tubig na natanaw ng mata ko kanina
Nahanap ko na. Dahan-dahan akong sumulyap
Pagtanaw ko sa anyong tubig ay dumilat ako.
Nagkamalay na ako.
Panaginip lamang pala.
Isang napakalalim na panaginip.
_wakas!
Isa lamang ito sa mga kakaibang panaginip ko. Alam kong mas kakaiba pa ang sa iyo. Marami pang ibang panaginip na may saysay at ang iba naman ay wala. Ikaw na din ang humusga kung may saysay o wala. Tara at matulog ulit. Madilim na madilim na gabi.. Magandang gabi sa malungkot na mundo...
1 comment:
napakalalim na panaginip vern. . . nakakatakot. whew!
-isha-
Post a Comment